موافقت مجلس با پژوهش و تفحص از شرکت پشتیبانی امور دام کشور
به گزارش خبرگزاری نام، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، با انجام پژوهش و تفحص از عملکرد شرکت سهامی پشتیبانی امور دام کشور موافقت کردند.
به گزارش خبرگزاری نام به نقل از مهر، نمایندگان در نشست علنی امروز (سه شنبه، ۱۰ شهریور ماه) مجلس شورای اسلامی که به شکل مجازی برگزار شد، در جریان بررسی تقاضای پژوهش و تفحص از عملکرد شرکت سهامی پشتیبانی امور دام کشور با ۱۶۲ رای موافق، ۲۱ رای مخالف، ۸ رای ممتنع از مجموع ۲۳۸ نماینده حاضر در جلسه، با این تقاضا موافقت کردند.
تحقیق و تفحص از شرکت پشتیبانی امور دام با ۷ محور اصلی
هوشنگ هادیان پور، سخنگوی کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس شورای اسلامی، با تشریح درخواست پژوهش و تفحص از عملکرد شرکت سهامی پشتیبانی امور دام کشور، عنوان کرد: این گزارش در اجرای ماده ۲۱۲ بخشنامه داخلی مجلس شورای اسلامی تهیه و در جلسه رسمی کمیسیون با حضور وزیر جهاد کشاورزی و سرپرست شرکت پشتیبانی امور دام کشور مورد بررسی قرار گرفت.
وی در ادامه اضافه کرد: بعد از تقاضای برخی از نمایندگان برای پژوهش و تفحص از شرکت پشتیبانی امور دام کشور، ابتدا اطلاعات اولیه از وزارت جهاد کشاورزی در اختیار متقاضیان قرار گرفت. اما باتوجه به اظهار نظر کمال حسین پور، نماینده محترم پیرانشهر در مجلس بعنوان نماینده منتخب متقاضیان، بر اساس عدم کفایت اطلاعات ارایه شده، این مساله در جلسه رسمی کمیسیون با حضور ۱۶ نفر از نمایندگان عضو کمیسیون و متقاضیان پژوهش و تفحص عنوان شد.
هادیان پور ضمن اشاره به تصویب محورهای هفت گانه پژوهش و تفحص، خاطرنشان کرد: چگونگی تولید، نگهداری، توزیع و پشتیبانی و تنظیم بازار انواع خوراک دام، طیور و آبزیان، مواد پروتئینی و متفرعات آنها و بطور کلی تولید نهاده ها و فرآورده های پروتئینی در کشور و هم چگونگی حمایت های یارانه ای و قیمتی شرکت در سالهای اخیر و همین طور این که نهاده های دامی وارد شده در چند سال اخیر توسط چه شرکت هایی و با چه میزان ارز تخصیص یافته انجام شده است و سوال دیگر در مورد درآمد و هزینه شرکت در سالهای اخیر و تعداد نیروهای شاغل و چگونگی جذب آنها و کم و کیف قراردادهای شرکت در سالهای اخیر و با کدام مجموعه ها است. همین طور دیگر محور این مطالعه و تفحص پیرامون اقدامات انجام شده برای پایداری صنعت مرغ کشور و همین طور چگونگی توزیع و تخصیص نهاده های دامی در سالهای اخیر است.
سخنگوی کمیسیون کشاورزی در آخر اشاره کرد: این مطالعه و تفحص با هدف شفاف سازی عملکرد شرکت پشتیبانی امور دام در حوزه های مختلف و صیانت از بیت المال و امنیت غذایی کشور در دستور کار کمیسیون قرار گرفته است.
حسین پور: پژوهش و تفحص از شرکت پشتیبانی امور دام، رای به سفره مردم و امنیت غذایی کشور است
کمال حسین پور، عضو کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس شورای اسلامی، در تشریح درخواست پژوهش و تفحص از عملکرد شرکت سهامی پشتیبانی امور دام کشور، عنوان کرد: امروز درباره ی یک شرکت معمولی صحبت نمی کنیم؛ درباره ی شرکتی صحبت می نماییم که تصمیماتش به نان و گوشت و مرغ سفره مردم، معیشت دامدار و مرغدار، میلیاردها منابع عمومی و امنیت غذایی کشور گره خورده است.
وی ضمن اشاره به نام این مجموعه، اضافه کرد: سوال من از همین نام آغاز می شود؛ دامدار ایرانی این پشتیبانی را کجا باید احساس کند؟ مرغدار ایرانی کجا؟ تولیدکننده خوراک دام کجا؟ اگر دامدار برای نهاده گرفتار است، مرغدار از نوسان بازار صدمه می بیند، تولیدکننده از سرمایه در گردش می نالد و مصرف کننده هم از قیمت گوشت و مرغ ناراضی است، مجلس حق دارد بپرسد این حجم از اختیار در حوزه ارز، واردات، خرید، انبار و مداخله در بازار، در نهایت چه نتیجه ای برای مردم و تولیدکننده داشته است؟
حسین پور با تاکید بر این که اساسنامه شرکت پشتیبانی فقط به واردات محدود نمی گردد، خاطرنشان کرد: در اساسنامه شرکت، مطالبی نظیر دفاع از تولید و تامین خوراک دام، ایجاد صندوق مشترک با دامپروران، استفاده از ضایعات کشاورزی و کشتارگاهی، ایجاد و بهره برداری از میدان دام، کشتارگاه، سردخانه، انبار، آزمایشگاه، بسته بندی، حمل و نقل و سرمایه گذاری در زنجیره تولید دیده شده است. سوال اساسی اینجاست که چرا از میان این همه ماموریت، راحت ترین مسیر یعنی خرید و واردات به یکی از اصلی ترین فعالیتهای شرکت تبدیل گشته است؟
نماینده مردم در مجلس ضمن اشاره به وابستگی جدی کشور به واردات نهاده های دامی، اشاره کرد: یکی از نگرانی های جدی کشور، وابستگی به واردات نهاده است. من نمی گویم واردات را متوقف کنید؛ در جایی که تولید کشور نیاز فوری دارد، واردات لازم است، اما باید پل عبور از کمبود باشد نه مقصد دائمی. سیاستهای کلی کشاورزی بر اقتصاد مقاومتی، افزایش تولید داخلی نهاده ها و کالاهای اساسی و تنوع بخشی به مبادی تامین تاکید دارد و برنامه هفتم هم کاهش وابستگی به واردات خوراک دام و افزایش ظرفیت تولید داخلی را مطالبه کرده است.
وی عنوان کرد: شرکت پشتیبانی باید پاسخگو باشد که با قدرت خرید، امکانات، منابع و شبکه ای که در اختیار دارد، برای کاهش وابستگی چه کرده است؟ چند قرارداد بلند مدت با تولیدکننده داخلی منعقد کرده؟ برای نهادهای جایگزین چه سرمایه گذاری انجام داده؟ برای تولید خوراک دام در داخل چه کرده؟ برای کاهش هزینه تولید چه برنامه ای داشته است؟ مبادا روزی به جایی برسیم که نام شرکت «پشتیبانی امور دام» باشد، اما مهم ترین هنر آن «پشتیبانی از واردات» باشد.
امنیت غذایی فقط مسئله وزارت جهاد نیست، بلکه مسئله امنیت ملی است
عضو کمیسیون کشاورزی با تاکید بر این که امنیت غذایی فقط مسئله وزارت جهاد نیست، بلکه مسئله امنیت ملی است، خاطرنشان کرد: در وضعیت تهدید، تحریم و احتمال بی نظمی در مسیرهای تجاری، کشوری قدرتمند است که هم تولید قوی داشته باشد و هم ذخایر راهبردی مطمئن. شرکت پشتیبانی وظیفه ذخیره سازی دارد، اما مجلس با عبارت «ذخایر مطلوب» قانع نمی گردد. باید مشخص شود ذخیره ذرت چند ماه کشور را پوشش می دهد؟ جو چقدر؟ کنجاله چقدر؟ گوشت و مرغ چقدر؟ اگر یک بندر یا مسیر اصلی کشور مبتلا به اختلال شد، برنامه جایگزین چیست؟ انبارها و سیلوها چه میزان توسعه پیدا کرده اند؟ ذخایر در سه نقطه کشور پراکنده شده اند؟ سن موجودی کالاها چقدر است؟ ذخیره راهبردی یعنی کالایی که در روز بحران به داد مردم برسد، نه کالایی که آنقدر در انبار بماند تا خودش تبدیل به مسئله شود.
حسین پور در ادامه ضمن اشاره به موضوع خرید حمایتی مرغ، اظهار داشت: خرید حمایتی از مرغدار کار درستی است؛ وقتی قیمت سقوط می کند، دولت باید کنار تولیدکننده بایستد. اما دفاع از مرغدار فقط با خرید مرغ و انتقال آن به سردخانه صورت نمی گیرد. باید بدانیم چه زمانی خرید کرده اید، چرا آن مقدار خرید کرده اید، از چه کسی خریده اید، از خود مرغدار یا واسطه و کشتارگاه؟ چه زمانی باید عرضه می کردید؟ چقدر هزینه سردخانه پرداخت کرده اید؟ هر کیلو مرغی که به نام دفاع از تولید خریداری شده، در نهایت چقدر برای بیت المال هزینه داشته است؟ از هر ۱۰۰ تومان که به نام دفاع از مرغدار هزینه شده، چند تومان واقعا به مرغدار رسیده است؟ مرغداران کشور حق دارند این سوال را از ما بپرسند.
وی ضمن اشاره به محموله های نزدیک به پایان ماندگاری، اضافه کرد: پاسخ فقط این نیست که کالای ناسالم به مردم تحویل نشده است؛ حتماً که نباید تحویل شود، اما سوال مجلس یک مرحله قبل تر است: چرا کالایی که با پول مردم خریداری شده، اصلاً باید به مرز ماندگاری برسد؟ چه کسی خریده؟ چه کسی نگه داشته؟ چه کسی هشدار داده؟ چه کسی تصمیم به عدم عرضه گرفته؟ هزینه سردخانه و خواب سرمایه چقدر بوده؟ اگر خساراتی به بیت المال وارد شده، چه کسی باید پاسخ دهد؟
نماینده مردم در مجلس درباره ی واردات گوشت هم تاکید کرد: نمی گوییم چرا از برزیل، پاکستان، مغولستان یا کشور دیگری خرید کرده اید؛ می پرسیم سند تصمیم کجاست؟ چرا این کشور؟ چرا این شرکت؟ چرا این قیمت؟ چرا این زمان؟ چرا این شیوه قرارداد؟ قیمت واقعی فقط عدد روی فاکتور نیست؛ بیمه، انتقال ارز، زمان حمل، سردخانه، هزینه مالی، افت کالا و ریسک تامین هم قیمت دارند. اگر خرید از برزیل اقتصادی بوده، سندش را ارایه دهید؛ اگر پاکستان به سبب نزدیکی و حمل زمینی در مقطعی مزیت داشته، چرا استفاده نشده یا کمتر استفاده شده؟ اگر محدودیت دامپزشکی وجود داشته، آنرا ارایه دهید. تصمیم میلیاردی کشور نباید با جمله توضیح داده شود؛ باید پشت آن محاسبه وجود داشته باشد.
حسین پور ضمن اشاره به تسهیلات بانکی شرکت، خاطرنشان کرد: هر ریالی که از شبکه بانکی گرفته شده، باید معلوم باشد برای چه گرفته شده، کجا هزینه شده و چه زمانی بازگردانده شده است. در زمانی که یک دامدار یا مرغدار برای سرمایه در گردش و خرید نهاده، پشت در بانک گرفتار است، نمی توان پذیرفت منابع کلان بانکی در اختیار یک شرکت دولتی باشد.
وی درباره ی موجودی های خریداری شده قبل از تغییر سیاست ارزی، عنوان کرد: اگر کالایی با نرخ قبلی خریداری شده و بعد با قیمت های جدید فروخته شده، سود آن متعلق به کیست؟ به چه کسانی فروخته شده؟ چه میزان سود ایجاد شده؟ در کجا در حساب های شرکت ثبت شده؟ اگر درآمد قابل توجهی ایجاد شده، چرا بدهی ها و تعهدات شرکت باقیمانده است؟ اینها بهتان نیست، اینها سوال است و سوال کردن وظیفه مجلس است.
عضو کمیسیون کشاورزی ضمن اشاره به حوزه حمل و نقل، اشاره کرد: شرکتی که میلیونها تن محصولات دامی را جابجا می کند و اساسنامه هم برای آن نقش حمل و نقل قائل شده، برای کاهش هزینه حمل چه کرده؟ برای ناوگان تخصصی چه کرده؟ برای رهگیری محموله چه کرده؟ به جهت اینکه نهاده در بندر نماند و مرغدار در استان منتظر نباشد، چه کرده؟ گاهی تفاوت قیمت نهاده در بندر و دامداری، محصول ضعف لجستیک است.
دامدار و مرغدار ایرانی صدقه نمی خواهد
حسین پور در آخر با تاکید بر این که دامدار و مرغدار ایرانی صدقه نمی خواهد، خاطرنشان کرد: آنها نهاده، نقدینگی، بازار قابل پیشبینی و سیاست درست می خواهند. اگر تولیدکننده ایرانی با مشکلات بجنگد و واردات همیشه آسان ترین انتخاب دستگاه اجرائی باشد، چه طور انتظار داریم وابستگی کشور کاهش پیدا کند؟ در حالی که دشمن به دنبال فشار بر اقتصاد و معیشت مردم ایران است، تضعیف تولید داخلی یک مسئله فقط اقتصادی نیست. هر دامداری که تعطیل می شود، هر مرغداری که از چرخه تولید خارج می شود و هر هکتار ظرفیت تولید نهاده که از دست می رود، وابستگی فردای کشور را بیشتر می کند.
وی تصریح کرد: ما باید از تولیدکننده حمایت نماییم، نه در شعار، بلکه در بودجه، در قرارداد، در سیاست ارزی و تصمیم های شرکت های دولتی. من امروز هیچ فردی را متهم نمی کنم، اما دوران اداره منابع عظیم عمومی بدون پاسخ روشن به مجلس باید تمام شود. اگر کارها درست انجام شده، پژوهش و تفحص بهترین فرصت برای اثبات آن است؛ اگر ماموریت های شرکت فراموش شده، احیا شود؛ اگر ساختار غلط است، اصلاح شود؛ اگر بیت المال تضعیف شده، بازگردانده شود و اگر تخلفی اثبات شد، بدون ملاحظات به مرجع صالح ارسال شود. رای مثبت شما رای ضد وزارت جهاد کشاورزی یا کارکنان شرکت نیست؛ رای به دامدار، رای به مرغدار، رای به تولیدکننده ایرانی، رای به امنیت غذایی، رای به شفافیت و بیت المال و در نهایت رای به سفره مردم ایران است. امنیت غذایی کشور را نمی توان با ابهام اداره کرد.
خلاصه اینکه هادیان پور ضمن اشاره به تصویب محورهای هفت گانه پژوهش و تفحص، اشاره کرد: چگونگی تولید، نگهداری، توزیع و پشتیبانی و تنظیم بازار انواع خوراک دام، طیور و آبزیان، مواد پروتئینی و متفرعات آنها و به طور کلی تولید نهاده ها و فرآورده های پروتئینی در کشور و هم چگونگی حمایت های یارانه ای و قیمتی شرکت در سالیان اخیر و همینطور اینکه نهاده های دامی وارد شده در چند سال گذشته توسط چه شرکت هایی و با چه میزان ارز اختصاص یافته انجام شده است و سوال دیگر در مورد درآمد و هزینه شرکت در سالیان اخیر و تعداد نیروهای شاغل و چگونگی جذب آنها و کم و کیف قراردادهای شرکت در سالیان اخیر و با کدام مجموعه ها است. اگر کارها درست انجام شده، پژوهش و تفحص بهترین فرصت برای اثبات آن است؛ اگر ماموریت های شرکت فراموش شده، احیا شود؛ اگر ساختار غلط است، اصلاح شود؛ اگر بیت المال تضعیف شده، بازگردانده شود و اگر تخلفی اثبات شد، بدون ملاحظات به مرجع صالح ارسال شود. رای مثبت شما رای ضد وزارت جهاد کشاورزی یا کارکنان شرکت نیست؛ رای به دامدار، رای به مرغدار، رای به تولیدکننده ایرانی، رای به امنیت غذایی، رای به شفافیت و بیت المال و در نهایت رای به سفره مردم ایران است.
منبع: namna.ir
این مطلب نام را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان نام در مورد این مطلب