تحمل مردم در مقابل مشکلات ناشی از جنگ بالاست اما تا وقتی است که احساس کنند مسؤلان هم مانند آنها زندگی می کنند
خبرگزاری نام: رییس مجلس روز گذشته در نطق قبل از دستور جلسه علنی مجلس اصلی ترین نبرد را در میدان تولید و معیشت مردم اعلام نمود که چالش هایش را در نوسان های شدید قیمت ارز، تورم، بیکاری و مدیریت بازار نشان داده و باید برای آنها تدابیر کوتاه مدت و دائمی داشت. مردمی که تا پای جان مقابل دشمن ایستاده اند، سختی ها را تحمل می کنند؛ اما سوء مدیریت و کم کاری را تحمل نخواهند کرد و انتظار مدیریت سریع این میدان را دارند.
به گزارش خبرگزاری نام به نقل از خبر آنلاین روزنامه قدس نوشت: این نکته مهمی است که مصلحت اندیشی های دوران جنگ نباید به حاشیه امنی برای سوءمدیریت و کم کاری تبدیل گردد و تاکید بر نقاط قوت و پیروزی ها، نباید به انکار ضعف ها و مصونیت مدیریتی بینجامد. چه این که همین ضعف ها و ناکارآمدی ها اگر نادیده گرفته شوند و به حال خود رها شوند، ممکنست ورق جنگ را برگردانند و ضعف های داخلی، حتی جنگ برده را به هزیمت بکشانند.
حقیقت این است که هر جنگی واقعا هزینه دارد و همه اعضای جامعه در معرض جنگ، کمابیش در معرض پرداخت این هزینه ها خواهند بود. مردم ما هم در این پنج دهه سه جنگ بزرگ را از سر گذرانده اند و نشان داده اند که با سختی های جنگ بیگانه نیستند. مردم می دانند که گرانی، کمبود، محدودیت، صف، خاموشی یا کاهش مقطعی رفاه قسمتی از هزینه های جنگ و سرمایه گذاری برای آینده ایران است و این هزینه در مقابل هزینه تسلیم و نابودی، رقمی نیست.
اما آن چه باعث ناامیدی می شود و سرمایه اجتماعی را متزلزل می کند، تحمل مضاعف سختی هایی است که با تدبیر و تلاش جهادی قابل مدیریت و رفع و رجوع بوده و ممکنست با سوءمدیریت یا کم کاری شماری از مسئولان ناکارآمد بر جامعه تحمیل شده باشد.
یعنی وقتی مردم مجبور باشند در کنار سختی های جنگ و عداوت دشمنان کشور، ضعف توزیع کالا و گرانی های ناشی از آن، اهمال کاری در برابر قاچاق، هدررفت منابع و فاسد شدن کالاهای اساسی در انبارها، تصمیم های متناقض، جاری بودن بروکراسی معمول، پرداختن به امور دست چندم و... را هم تحمل کنند.
در حقیقت هزینه ای که دشمن بر کشور تحمیل می کند، قابل تحمل است؛ ولی هزینه ای که از داخل کشور بر مردم تحمیل می شود را چطور می توان تحمل کرد؟ حتی هزینه مسایل ساختاری و نظام حکمرانی هم اگر چشم انداز مثبت و اراده ای برای حل مساله وجود داشته باشد، قابل تحمل است، اما مبحث سوءمدیریت و کم کاری چیزی نیست که در این شرایط بسادگی قابل هضم باشد. چون توقع ندارند علاوه بر هزینه جنگ، هزینه اداره جنگ هم بر دوششان سنگینی کند.
از تمام این ها سهمگین تر، احساس بی عدالتی و نابرابری در تحمل این سختی هاست. یعنی جایی که خانواده حقوق بگیری که قدرت خریدش از شروع سال تابحال کم شده و خود هم راه صرفه جویی در پیش گرفته، هم زمان شاهد نابرابری نامتعارف دستمزدها، مصارف غیرضروری، امتیازات خاص، سوءاستفاده و احتکار هم باشد.
مقاومت مردمی زمانی پایدار می ماند که مردم احساس کنند همه در کنار هم و با هم درحال مبارزه اند و مسئولانشان هم درحال مقاومت و بلکه مجاهدت هستند. مضاف بر این که تاب آوری را فقط از جامعه و مردم نمی توان انتظار داشت؛ بلکه حکومت هم باید تاب آوری خویش را بالا ببرد؛ چه در حوزه مدیریتی و تطبیق با شرایط جنگی و چه در حوزه تحمل و نقدپذیری. از طرفی ناکارآمدی یک دستگاه که در وضعیت عادی ممکنست صرفا یک مشکل مدیریتی باشد، در وضعیت جنگی می تواند به مساله امنیت ملی تبدیل گردد و به اندازه فشار خارجی هزینه ساز باشد؛ چونکه هدف دشمن از راهبرد فشار اقتصادی، چیزی جز ایجاد نارضایتی اجتماعی نیست و ناکارآمدی هم همین نتیجه را به دنبال دارد. بدین سبب در جنگ اقتصادی، اصلاح حکمرانی اقتصادی خودش قسمتی از دفاع ملی است.
منبع: namna.ir
این مطلب نام را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان نام در مورد این مطلب